آیا فتوای میرزای شیرازی در تحریم تنباکو از نظر فقهی موجّه بوده است؟

چرا میرزا از تعبیر «محاربه» استفاده کرده در حالی که محاربه در فقه معنای خاصّ و مجازات معیّنی دارد و طبعاً نه ارتکاب حرام و نه حتّی انجام عملی که به حال مسلمین مفسده داشته باشد -آن هم بدون انگیزه ی اضرار به مسلمین- مصداق محاربه نیست. وانگهی فرضاً اعطای امتیاز انحصاری تنباکو و توتون به یک خارجی مضرّ به حال عمومی شیعه بوده باشد؛ چگونه می توان استعمال تنباکو را مطلقاً حرام کرد؟ مثلاً اگر شخصی از سال قبل تنباکو داشته یا به طریق دیگری از کشور دیگری تهیه کند چرا باید استعمال تنباکو برایش حرام باشد؟

  1. با این پیکان می‌توانید به سؤالات امتیاز مثبت یا منفی بدهید.
  2. برای ویرایش سؤال/پاسخ خود از این گزینه استفاده کنید.
  3. اگر سؤال را درست متوجه نشدید، می‌توانید نظری برای نویسندهٔ سؤال بگذارید.
  4. اگر سؤال کننده، پاسخی را به عنوان راه حل انتخاب کند، این علامت ظاهر می‌شود.
  5. اینجا کلیک کنید تا جزئیات بیشتری از رفتار این سیستم ببینید.

٠ پاسخ

این پاسخی نیست که دنبالش می‌گردید؟ بقیهٔ سؤالات با تگ را ببینید یا سؤال خودتان را بپرسید.